اين دل پختگان عشق جانب حق همىپرد « 1 » * و ان دل زاهدان خام سخت صبور مىرود آتش عشق مرد را پخته و سرخ‌رو كند * خام فسرده را صلا گر به تنور مىرود هست به هر خم فلك باده و نشئهء دگر * هر كه نه مست عشق شد مست غرور مىرود فيض چو دل به عشق داد بر سر غصّه پا نهاد * شاد شد از سرور باز سوى سرور مىرود ( 302 ) عشق « 2 » زنده دل از چهِ بدن « 3 » عالم نور مىرود * جاهل مرده دل ز گور هم سوى گور مىرود طالب نشأة بقا سوى خدا روان شود * بستهء نشئهء فنا سوى ثبور مىرود هر كه درين سرا بديد نشئهء آخرت بديد * در ره او ز پيش و پس رايت نور مىرود وانكه ز نشئهء دگر كور بود درين سرا * چون برود ازين جهان « 4 » هم كر و كور مىرود هر كه ز تقواش لباس افسر علم بر سرش * وانكه به معصيت تنيد ناقص و عور مىرود هر كه ز كينه و حسد آتش خشم بر فروخت * او ز تنور آتشى سوى تنور مىرود سوى بهشت مىرود هر كه به اختيار مرد * قعر جحيم جا كند آنكه به زور مىرود

--> ( 1 ) - چ پ ، چ ش : همىرود . ( 2 ) - عنوان از اصلى . ( 3 ) - چه رو بدن . ( 4 ) - ازين سرا .